نظام دیکتاتوری رضا خان بر این باور بود که با ایجاد مجموعه تحولات مورد نظر خود به اجبار، ملت ایران را از فرهنگ اسلامی جدا می کند. پس از یک دوره اسلام زدایی و تهاجم وسیع علیه روحانیت، "روحانیت " این گروه آگاه اجتماعی پس ازطرح موضوع کشف حجاب و فراهم کردن محیط وحشت برای زنان مسلمان و برداشتن پوشش آنان در معابرعمومی توسط جیره خواران رضا خانی، اعتراضات خود را نسبت به مقوله کشف حجاب به گوش رضا خان رساندند. در این میان پس از موضع گیری های گسترده روحانیان علیه " ضد اصلاحات " رضاخانی، شیخ غلامرضا طبسی، شیخ شمس نیشابوری و آیت الله قمی در مشهد توسط قزاقان دستگیر و روانه زندان شدند. پس از این گونه دستگیری ها روند اعتراضات علیه رژیم رضاخان گسترش یافت و گروه های مختلف مردم مشهد در مسجد گوهرشاد و صحن حرم مطهر امام رضا(ع) تحصن و تجمع کردند، در سحرگاه چنین روزی در سال 1314 ه ش، توپهای سنگین روبروی مسجد گوهرشاد شروع به غرش کردند و حرم پاک امام هشتم (ع)را هدف قرار دادند. عمال رضا خان دراین تهاجم وحشیانه علاوه بر تخریب بخشی از حرم، بیش از دو هزار تا پنج هزار تن از مردم پناهنده درحرم را به خاک و خون کشیدند. در این حمله سبعانه هزار و پانصد نفررا نیزدستگیر شدند.